БУ ОДАМНИ ЕР ҲАМ ҚАБУЛ ҚИЛМАЯПТИ-Я ДЕЙИШАР ЭДИ
Бир шахсни танир эдим. Ўзи навқирон, данғиллама уйи, қимматбаҳо машинаси ва жуда катта фойда келтирадиган савдоси бор эди. Аммо унинг ўзи Аллоҳни сира ҳам танимас, баъзан номашруъ ишлар билан машғул бўлар эди. Бир куни араб шаҳарларидан бирига бориб, бассейнда роса чўмилди. Сувда унинг қулоғига инфекция тушиб қулоқ нерв томирига шикаст етказди ва қулоқлари эшитмай қолди. Қанча даволатмасин тузата олмади. Айтишларича, уйига кириб ўзини ерга отди, сўнгра «кар бўлиб қолдим», дея ёш болалардек йиғлай бошлади. Аллоҳ таоло бундай огоҳ этган:
«Албатта, Роббингнинг чангали жуда ҳам шиддатлидир» (Буруж сураси, 12-оят).
Таржимон изоҳи:
Ҳеч жаҳли чиқмайдиган аҳли илм бор. Бир кун:
— Қандай қилиб шу даражага етгансиз, сира ҳам жаҳлингиз чиқмайди, - дея сўрадик.
У киши:
— Бирон нарсадан жаҳлим чиқишни бошлаган заҳоти, «Албатта, Роббингнинг чангали жуда ҳам шиддатлидир» оятини қайта-қайта такрорлай бошлайман, - деб жавоб берди.
Аллоҳ ғазаби ўта шиддатли, иқоби ўта қаттиқ бўлишини ёдга олиши ушбу инсоннинг ғазабини сўндириб қўяётган эди. Бир куни умри зулм, бошқаларни уриб пулини олиш билан ўтган одам ўлди. Қабрга олиб бориб лаҳадга туширдик, сиғмади. Қайта чиқарилди. Гўрковлар ҳижолат бўлиб:
— Домла, бу киши барваста одамлиги учун қабрни узунроқ кавлаган эдик, сиғмаганини қаранг, - дейишди.
Яна туширдик, яна тиқилиб қолди, қайта чиқарилди.
— Нима қиляпсизлар ўзи, - дедим.
— Ўлчаб яна ковладик, сиғмай қоляпти астағфируллоҳ, - дейишди.
Яна қўямиз деган пайт тобут чайқалиб маййит ерга ағдарилди, кафани очилиб кетди. Ёши каттароқлар бош чайқаб:
— Ер ҳам қабул қилмаяпти-я, дейишар эди...
«Шайх Нобулсийдан қиссалар ва ҳиссалар» китобидан.
@mehrob_uz
Бир шахсни танир эдим. Ўзи навқирон, данғиллама уйи, қимматбаҳо машинаси ва жуда катта фойда келтирадиган савдоси бор эди. Аммо унинг ўзи Аллоҳни сира ҳам танимас, баъзан номашруъ ишлар билан машғул бўлар эди. Бир куни араб шаҳарларидан бирига бориб, бассейнда роса чўмилди. Сувда унинг қулоғига инфекция тушиб қулоқ нерв томирига шикаст етказди ва қулоқлари эшитмай қолди. Қанча даволатмасин тузата олмади. Айтишларича, уйига кириб ўзини ерга отди, сўнгра «кар бўлиб қолдим», дея ёш болалардек йиғлай бошлади. Аллоҳ таоло бундай огоҳ этган:
«Албатта, Роббингнинг чангали жуда ҳам шиддатлидир» (Буруж сураси, 12-оят).
Таржимон изоҳи:
Ҳеч жаҳли чиқмайдиган аҳли илм бор. Бир кун:
— Қандай қилиб шу даражага етгансиз, сира ҳам жаҳлингиз чиқмайди, - дея сўрадик.
У киши:
— Бирон нарсадан жаҳлим чиқишни бошлаган заҳоти, «Албатта, Роббингнинг чангали жуда ҳам шиддатлидир» оятини қайта-қайта такрорлай бошлайман, - деб жавоб берди.
Аллоҳ ғазаби ўта шиддатли, иқоби ўта қаттиқ бўлишини ёдга олиши ушбу инсоннинг ғазабини сўндириб қўяётган эди. Бир куни умри зулм, бошқаларни уриб пулини олиш билан ўтган одам ўлди. Қабрга олиб бориб лаҳадга туширдик, сиғмади. Қайта чиқарилди. Гўрковлар ҳижолат бўлиб:
— Домла, бу киши барваста одамлиги учун қабрни узунроқ кавлаган эдик, сиғмаганини қаранг, - дейишди.
Яна туширдик, яна тиқилиб қолди, қайта чиқарилди.
— Нима қиляпсизлар ўзи, - дедим.
— Ўлчаб яна ковладик, сиғмай қоляпти астағфируллоҳ, - дейишди.
Яна қўямиз деган пайт тобут чайқалиб маййит ерга ағдарилди, кафани очилиб кетди. Ёши каттароқлар бош чайқаб:
— Ер ҳам қабул қилмаяпти-я, дейишар эди...
«Шайх Нобулсийдан қиссалар ва ҳиссалар» китобидан.
@mehrob_uz