*
parallel
Soʻzlarim masrurbaxsh bir on soʻkildi,
Oʻsha yoʻl, oʻsha fasl, bari saranjom.
Bu yoʻlga mevalar pishib toʻkildi,
Lekin sen oʻtmading qaytib hech qachon.
Koʻchalaring tagʻin beayov sayyod,
Koʻzimni toʻrt qildi gʻamgin chorraha.
Nahot sigʻdirmaydi meni koinot –
Sigʻdirmaydi sening yashovchi dahang!?
Sargʻaygan devorlar, kulrang kulbalar,
Qoraygan quyoshning kasridan zormand
Oʻlikkan tonglardan asta oʻrmalab
Yashayotgan faqat, dardrang men borman.
Asrandi hislarim qaqroq, xilvatda,
Oshkor sogʻinchimni berkitdi jome.
Qismat vujudimni chunon idratdi,
Sengacha sovqotib yashadim, jonim!
Hozir issiqroqmi,
har tugul iliq,
Ovunsa boʻladi, takrorlanmas zayl.
Eslayman deyman-u,
imkonim siniq –
xira surating bor.
bor-ku harqalay.
Eʼtimodim butun karralarida,
Bilasanmi, Koʻkka tutinib hamdam
Xudoning cheki yoʻq zarralaridan,
Men seni misqollab terib olganman.
Sen esa oʻtmaysan men bor yoʻllardan,
Senga boshi berkdek koʻrinar goʻyo.
Yashashdan qoʻrqasan, oʻngdan, soʻldan-da,
Axir xato uchun mavjudku dunyo.
Kel,
osmoningdan tush, men hamon yerda,
Sensizlik – soʻzsizlik. toʻlmoqda jomim –
Hali yozilmagan qaysidur sheʼrda,
Sen bilan umrbod baxtlimiz, jonim!
nigohim masrurbaxsh bir on soʻkildi…
PyD
parallel
Soʻzlarim masrurbaxsh bir on soʻkildi,
Oʻsha yoʻl, oʻsha fasl, bari saranjom.
Bu yoʻlga mevalar pishib toʻkildi,
Lekin sen oʻtmading qaytib hech qachon.
Koʻchalaring tagʻin beayov sayyod,
Koʻzimni toʻrt qildi gʻamgin chorraha.
Nahot sigʻdirmaydi meni koinot –
Sigʻdirmaydi sening yashovchi dahang!?
Sargʻaygan devorlar, kulrang kulbalar,
Qoraygan quyoshning kasridan zormand
Oʻlikkan tonglardan asta oʻrmalab
Yashayotgan faqat, dardrang men borman.
Asrandi hislarim qaqroq, xilvatda,
Oshkor sogʻinchimni berkitdi jome.
Qismat vujudimni chunon idratdi,
Sengacha sovqotib yashadim, jonim!
Hozir issiqroqmi,
har tugul iliq,
Ovunsa boʻladi, takrorlanmas zayl.
Eslayman deyman-u,
imkonim siniq –
xira surating bor.
bor-ku harqalay.
Eʼtimodim butun karralarida,
Bilasanmi, Koʻkka tutinib hamdam
Xudoning cheki yoʻq zarralaridan,
Men seni misqollab terib olganman.
Sen esa oʻtmaysan men bor yoʻllardan,
Senga boshi berkdek koʻrinar goʻyo.
Yashashdan qoʻrqasan, oʻngdan, soʻldan-da,
Axir xato uchun mavjudku dunyo.
Kel,
osmoningdan tush, men hamon yerda,
Sensizlik – soʻzsizlik. toʻlmoqda jomim –
Hali yozilmagan qaysidur sheʼrda,
Sen bilan umrbod baxtlimiz, jonim!
nigohim masrurbaxsh bir on soʻkildi…
PyD