Singan yuraklar (Hikoya)
5-QISM
Quyoshning zarrin nurlari yana yer yuziga sochildi. Kechasi sovuqdan dirdiragan atrofga yana iliqlik yugurdi. Bahorning havosi o'zi shunday bo'ladi... Quyoshning chiqishi odamlar qalbini shod qiladi. Havo biroz mo'tadil. Odamlar bahor payti ancha lanj va holsiz holda bo'lishadi. Bunga sabab qishda uxlagan tabiatning asta uyg'onishi va quyoshning elas - elas sochgan nurlari bo'lishi mumkin.
Rossiyadagi katta bir o'rmon. Hammayoq baland-baland daraxtlar bilan qoplangan... Havo anchayin sovuq. Bahzod va sheriklari tinimsiz ishlashmoqda. Daraxtlarni bir munchasini kesishdi... Og'irdan og'ir xodalarni bir necha yuz metn masofaga toshishdi. U yerdagi sex qurilish uchun yog'ochlar tayyorlar edi. Xullas ish judayam og'ir, tinim yoʻq...
Turkiyadagi ish yakunlangach bu yerga kelishdan oldin qochishni rejalashtirishgan edi, buni uddalay olishmadi. Qochishga uringanlari uchun hammasi itday do'pposlandi. Behzodning 3 ta tishi sindi, yuziga qarab bo'lmaydi, hammayog'i ko'karib ketgan... Boshqa yigitlarning ahvoli ham juda og'ir edi.
- Behzod aka...
Sarvar sochlarini paypaslagancha Behzodga yuzlandi.
- Aka... Qarang sochlarimni... To'kilib tushyapti-ku?!
Behzod qarasa haqiqatdan ham Sarvarning tepa va orqa qismidagi sochlari to'kilib ketibdi.
- Yaxshi ovqatlanmayapmiz... Sochga ham ozuqa kerakda ukajon.
- Aka bu azoblardan qachon qutulamiz?!
Behzod indamadi. Chunki bu savolning javobini o'zi ham bilmaydi. Lekin Alloh bor ekan, ularni aslo yolg'iz tashlab qo'ymasligiga ishonadi.
- Sarvar ukam... Xudoyim ko'rib turibdi-ku?! Inshaalloh bu yerlardan ketamiz.
- Inshaalloh aka... Inshaalloh!
Yana 2 yil o'tdi. Bu yillar davomida yigitlar shu o'rmon yaqinidagi yashirin sexda ishlashdi. Ularning holati juda og'ir va achinarli edi. Alisherning o'pkasi zaharlandi. Tinimsiz yo'tal tutib qoladi. Ba'zan yo'tal shunde kuchayib ketadi-ki, og'zidan qon keladi. Sarvarning sochlari butkul to'kilib ketdi. Yomon muhit, yomon sharoit va zaharli moddalar yosh, navqiron yigitlarni harob qildi!
- Bu ifloslarga qachongacha chidaymiz?! Men hoziroq bu yerdan ketaman! Jonimdan to'ydim aka! To'yib ketdim!
- O'zingni qo'lga ol, ukam! Hali qochamiz bu yerlardan...
- Qachon aka? Qachon?!
- Ozgina sabrli bo'l!
- Bu yerda mana bu isqirtlarga qullik qilgandan ko'ra, o'lib ketganim yaxshi!
- Esingni yedingmi, bola?! O'ldirvorishadi seni!
- Menga endi baribir!
Sarvar ishlayotgan joyidan 10 qadam uzoqlikda karta o'ynab o'tirgan rus yigitlarni oldiga bordi. Qo'lida otvyorka. Yigitlarning birini yelkasiga zarb bilan qo'lidagi otvyorkani botirdi. Gavdali rus yigitning bo'yni aralash yelkasi qip-qizil qon bilan belandi. Tezda atrofga odamlar to'planishdi.
- Aaaaaxxxxx! Durak! Svolich!
Rus yigitlar Sarvarni o'rtaga olib urishar, tepkilashardi. Behzod va qolgan yigitlar ham yugurib yetib kelishdi. Behzod Sarvarni urayotgan yigitni boshiga karta oldida turgan aroq shishasi bilan urdi. Shisha bo'laklari har tarafga sochilib ketdi. Yigitlar endi, Sarvar qolib Behzodni savalay boshlashdi. Bir rus yigiti pestalyotida 3 marta o'q otdi. Hamma o'q ovozini eshitgach urishdan to'xtadi. Uchala o'q ham Sarvarga qarab otilgan edi. Sarvar ko'ksini changallagancha shilq etib yerga yiqildi. Yigitlar baravariga Sarvarning tepasiga kelib yugurishdi.
- Sarvaaaaaar! Ukajon! Ukajon ko'zingni och!
Sarvar bazoʻr ko'zini ochdi. Hansirardi, ko'zlari suzilib ketar, nafas olishi tobora qiyinlashardi.
- Akalar...
Sarvar yotgan joyida bir qalqib ketdi.
- Akalar...
- Ha Sarvar?! Ukajonim...
- Bu yerdan... Bu yerdan qocholsangiz, onajonimdan xabar olinglar! Men... Men ularni judayam sog'inganimni aytinglar...
Behzod ham yigitlar ham yig'lashdi. Bu yoshgina yigitchaning hali hayotdan umidlari ko'p edi.
- Akalar... Men Farg'ona shahri, Istiqlol ko'chasida turaman... Onamni ismlari Mahliyoxon... Jon aka!
5-QISM
Quyoshning zarrin nurlari yana yer yuziga sochildi. Kechasi sovuqdan dirdiragan atrofga yana iliqlik yugurdi. Bahorning havosi o'zi shunday bo'ladi... Quyoshning chiqishi odamlar qalbini shod qiladi. Havo biroz mo'tadil. Odamlar bahor payti ancha lanj va holsiz holda bo'lishadi. Bunga sabab qishda uxlagan tabiatning asta uyg'onishi va quyoshning elas - elas sochgan nurlari bo'lishi mumkin.
Rossiyadagi katta bir o'rmon. Hammayoq baland-baland daraxtlar bilan qoplangan... Havo anchayin sovuq. Bahzod va sheriklari tinimsiz ishlashmoqda. Daraxtlarni bir munchasini kesishdi... Og'irdan og'ir xodalarni bir necha yuz metn masofaga toshishdi. U yerdagi sex qurilish uchun yog'ochlar tayyorlar edi. Xullas ish judayam og'ir, tinim yoʻq...
Turkiyadagi ish yakunlangach bu yerga kelishdan oldin qochishni rejalashtirishgan edi, buni uddalay olishmadi. Qochishga uringanlari uchun hammasi itday do'pposlandi. Behzodning 3 ta tishi sindi, yuziga qarab bo'lmaydi, hammayog'i ko'karib ketgan... Boshqa yigitlarning ahvoli ham juda og'ir edi.
- Behzod aka...
Sarvar sochlarini paypaslagancha Behzodga yuzlandi.
- Aka... Qarang sochlarimni... To'kilib tushyapti-ku?!
Behzod qarasa haqiqatdan ham Sarvarning tepa va orqa qismidagi sochlari to'kilib ketibdi.
- Yaxshi ovqatlanmayapmiz... Sochga ham ozuqa kerakda ukajon.
- Aka bu azoblardan qachon qutulamiz?!
Behzod indamadi. Chunki bu savolning javobini o'zi ham bilmaydi. Lekin Alloh bor ekan, ularni aslo yolg'iz tashlab qo'ymasligiga ishonadi.
- Sarvar ukam... Xudoyim ko'rib turibdi-ku?! Inshaalloh bu yerlardan ketamiz.
- Inshaalloh aka... Inshaalloh!
Yana 2 yil o'tdi. Bu yillar davomida yigitlar shu o'rmon yaqinidagi yashirin sexda ishlashdi. Ularning holati juda og'ir va achinarli edi. Alisherning o'pkasi zaharlandi. Tinimsiz yo'tal tutib qoladi. Ba'zan yo'tal shunde kuchayib ketadi-ki, og'zidan qon keladi. Sarvarning sochlari butkul to'kilib ketdi. Yomon muhit, yomon sharoit va zaharli moddalar yosh, navqiron yigitlarni harob qildi!
- Bu ifloslarga qachongacha chidaymiz?! Men hoziroq bu yerdan ketaman! Jonimdan to'ydim aka! To'yib ketdim!
- O'zingni qo'lga ol, ukam! Hali qochamiz bu yerlardan...
- Qachon aka? Qachon?!
- Ozgina sabrli bo'l!
- Bu yerda mana bu isqirtlarga qullik qilgandan ko'ra, o'lib ketganim yaxshi!
- Esingni yedingmi, bola?! O'ldirvorishadi seni!
- Menga endi baribir!
Sarvar ishlayotgan joyidan 10 qadam uzoqlikda karta o'ynab o'tirgan rus yigitlarni oldiga bordi. Qo'lida otvyorka. Yigitlarning birini yelkasiga zarb bilan qo'lidagi otvyorkani botirdi. Gavdali rus yigitning bo'yni aralash yelkasi qip-qizil qon bilan belandi. Tezda atrofga odamlar to'planishdi.
- Aaaaaxxxxx! Durak! Svolich!
Rus yigitlar Sarvarni o'rtaga olib urishar, tepkilashardi. Behzod va qolgan yigitlar ham yugurib yetib kelishdi. Behzod Sarvarni urayotgan yigitni boshiga karta oldida turgan aroq shishasi bilan urdi. Shisha bo'laklari har tarafga sochilib ketdi. Yigitlar endi, Sarvar qolib Behzodni savalay boshlashdi. Bir rus yigiti pestalyotida 3 marta o'q otdi. Hamma o'q ovozini eshitgach urishdan to'xtadi. Uchala o'q ham Sarvarga qarab otilgan edi. Sarvar ko'ksini changallagancha shilq etib yerga yiqildi. Yigitlar baravariga Sarvarning tepasiga kelib yugurishdi.
- Sarvaaaaaar! Ukajon! Ukajon ko'zingni och!
Sarvar bazoʻr ko'zini ochdi. Hansirardi, ko'zlari suzilib ketar, nafas olishi tobora qiyinlashardi.
- Akalar...
Sarvar yotgan joyida bir qalqib ketdi.
- Akalar...
- Ha Sarvar?! Ukajonim...
- Bu yerdan... Bu yerdan qocholsangiz, onajonimdan xabar olinglar! Men... Men ularni judayam sog'inganimni aytinglar...
Behzod ham yigitlar ham yig'lashdi. Bu yoshgina yigitchaning hali hayotdan umidlari ko'p edi.
- Akalar... Men Farg'ona shahri, Istiqlol ko'chasida turaman... Onamni ismlari Mahliyoxon... Jon aka!