Ilm dengiz, unda suzishni oʻrganmay turib kirgan choʻkib ketadi, butun dengizni uyingga olib keta olmaysan, undagi baliq yoki marjondan, hech boʻlmasa suvidan yoki tuzidan foydalana olsang - mana shu asl yutugʻing.
Bugun koʻp koʻrayotganlarimiz, ozgina bilim olib hammani ahmoqqa chiqarayotgan, ulamolarimizni bekorchiga, adashganga chiqarayotgan, oʻzini shunchalar ilmli deb bilib, hattoki Qurʼon-u hadisni toʻgʻridan-toʻgʻri tushuna olaman, menga hech bir yoʻlboshchi kerakmas, deya oladigan darajaga yetdi baʼzilar. 10-12 asrdan beri hamma tan olgan zotlarni bir deganda bekorga chiqarish juda oson, a!? Hayotning achchiq, ogʻir damlarini koʻrmay turib, shoshib ota-onasini yoki qarindoshini qoralash juda oson, negadir. Atrofidagilarni adashgan, gunohkor-u gumrohga ham chiqarish eng oson, butun jamiyat aynigan, odamlar buzilib ketgan deyish ham. Hech kim oʻziga qaramaydi, birovni aybini koʻradi. Goʻngqoʻngʻizdan dunyoni soʻrasangiz, nima deyishini bilasiz... Asalaridan esa aksincha.
Ilm olishni bir qancha darajalarga boʻlishgan, eng birinchisi olgan ilmni kimgadir boʻlishishni, gapirishni, eng yomoni hammaga yoki kimgadir bildirishni xohlashi deganlar. Eʼtibor bering, juda koʻpchiligimiz mana shu birinchi bosqichdayoq toʻxtaymiz, bundan oʻtmagan ilm olishda davom eta olmaydi deyishgan ulamolar.
Jamiyatni, odamlarni qoralash oson, lekin eng yaxshi tanqidiy fikrlash avvalo oʻzini kamchiliklarini bilib shu bilganlari orqali boshqalarni tahlil qilish, negaki siz oʻzgalarni oʻzingizdan koʻra yomonroq deb bilmaysiz agarda oʻzingizni toʻliq anglay olsangiz.
Yaxshiyamki ulamolardagidek ilmimiz yoʻq, deb oʻylab qolaman, hikmatsiz ilm ilm emas, bilim, maʼlumot boʻlib qoladi, shubhasiz.
Bugun koʻp koʻrayotganlarimiz, ozgina bilim olib hammani ahmoqqa chiqarayotgan, ulamolarimizni bekorchiga, adashganga chiqarayotgan, oʻzini shunchalar ilmli deb bilib, hattoki Qurʼon-u hadisni toʻgʻridan-toʻgʻri tushuna olaman, menga hech bir yoʻlboshchi kerakmas, deya oladigan darajaga yetdi baʼzilar. 10-12 asrdan beri hamma tan olgan zotlarni bir deganda bekorga chiqarish juda oson, a!? Hayotning achchiq, ogʻir damlarini koʻrmay turib, shoshib ota-onasini yoki qarindoshini qoralash juda oson, negadir. Atrofidagilarni adashgan, gunohkor-u gumrohga ham chiqarish eng oson, butun jamiyat aynigan, odamlar buzilib ketgan deyish ham. Hech kim oʻziga qaramaydi, birovni aybini koʻradi. Goʻngqoʻngʻizdan dunyoni soʻrasangiz, nima deyishini bilasiz... Asalaridan esa aksincha.
Ilm olishni bir qancha darajalarga boʻlishgan, eng birinchisi olgan ilmni kimgadir boʻlishishni, gapirishni, eng yomoni hammaga yoki kimgadir bildirishni xohlashi deganlar. Eʼtibor bering, juda koʻpchiligimiz mana shu birinchi bosqichdayoq toʻxtaymiz, bundan oʻtmagan ilm olishda davom eta olmaydi deyishgan ulamolar.
Jamiyatni, odamlarni qoralash oson, lekin eng yaxshi tanqidiy fikrlash avvalo oʻzini kamchiliklarini bilib shu bilganlari orqali boshqalarni tahlil qilish, negaki siz oʻzgalarni oʻzingizdan koʻra yomonroq deb bilmaysiz agarda oʻzingizni toʻliq anglay olsangiz.
Yaxshiyamki ulamolardagidek ilmimiz yoʻq, deb oʻylab qolaman, hikmatsiz ilm ilm emas, bilim, maʼlumot boʻlib qoladi, shubhasiz.