😏
Instagram balosiBirovning 30 soniyasi — sizning butun hayotingiz emas, tushuntiraman.
Ba’zan o‘zimizda bor narsaning qadriga yetmay, yo‘q narsamizga qarab yashayapmiz.
Buning bir sababi esa — telefonimizdagi kichkina ekran bo‘lishi mumkin.
Instagram. Ijtimoiy tarmoqlar yomon, demoqchi emasman.
— U yerda ilm bor.
— Madaniyat bor.
— San’at bor.
— Kitob bor.
— Foydali insonlar, yaxshi g‘oyalar bor.
Ammo muammo — biz undan qanday foydalanayotganimizda.
Bir o‘ylab ko‘ring. Har kuni birovning chiroyli uyini ko‘ramiz.
— Birovning qimmat mashinasini.
— Birovning sayohatini.
— Birovning baxtli oilasini.
— Birovning ideal ko‘rinishini.
Va sekin-asta o‘z hayotimizdan norozi bo‘la boshlaymiz.
Birovning eng chiroyli 30 soniyasini o‘zimizning butun hayotimiz bilan solishtiramiz. — Eng achinarlisi shu.
— Ekranda hamma baxtli.
— Hamma boy.
— Hamma chiroyli.
— Hamma sayohatda.
— Hamma oilasi bilan baxtli.
Lekin biz ularning hayotini emas, hayotining tanlab olingan qismini ko‘ryapmiz.
Shuni unutib qo‘ymaylik. Keyin esa o‘z uyimizdagi oddiy hayot ko‘zimizga zerikarli ko‘rina boshlaydi.
— Onamizning oddiy taomi kamdek.
— Otamizning eski mashinasi uyatdek.
— Turmush o‘rtog‘imiz boshqalarnikidek romantik emasdek.
— Uyimiz boshqalarnikidek chiroyli emasdek.
— Farzandimiz boshqalarnikidek
“ideal” emasdek.
—
Va eng yomoni — bor baxtimizni yo‘q narsamizga almashtira boshlaymiz.
— Birovga havas qilib, o‘zimizni qadrsizlantiramiz.
— Birovning oilasiga qarab, o‘z oilamizdan ko‘nglimiz soviydi.
— Birovning hayotiga qarab, o‘z hayotimizni yomon ko‘ra boshlaymiz.
Axir biz nimani solishtiryapmiz? Ularning vitrinasini — o‘zimizning oshxonamiz bilan.
Bu adolatlimi? Yana bir savol. Bir kunda ijtimoiy tarmoqlarga necha soat sarflaymiz?
— Ikki soatmi?
— Uch soatmi?
— Besh soatmi?
Endi shu vaqtni
bir yilga ko‘paytirib ko‘ring. Shuncha vaqt ichida qancha kitob o‘qish mumkin edi?
Qancha hunar o‘rganish mumkin edi?
Farzandimiz bilan qancha suhbatlashish mumkin edi?
Ota-onamiz bilan qancha vaqt o‘tkazish mumkin edi?
Yoki o‘zimiz ustimizda ishlash uchun qancha imkoniyat bor edi?
Biz vaqtimizni yo‘qotayotganimizni sezmayapmiz.
Vaqt esa qaytib kelmaydi. Yana bir xavf bor. Doimiy taqqoslash odamni
noshukur qilib qo‘yadi. Kecha bor narsamizga shukur qilgan bo‘lsak, bugun birovda ko‘rganimiz yo‘q narsani deb o‘zimizni baxtsiz his qilamiz.
Bu esa asta-sekin oilaga ham kirib boradi. — Er xotinidan norozi bo‘ladi.
— Xotin eridan.
— Ota farzandidan.
— Farzand ota-onasidan.
Chunki hammamizning ko‘zimizda boshqa birovning
“ideal hayoti” turibdi.
Ammo ideal hayot degan narsa
Instagramda bor. Haqiqiy hayot esa ekran ortida.
Shuning uchun men ijtimoiy tarmoqlardan chiqib keting, demayman.
Undan foydalaning. Lekin unga o‘zingizni topshirib qo‘ymang.
Instagram sizga xizmat qilsin.
Siz Instagramga emas.
—
Ilm izlang. —
Yaxshi kitob o‘qing.
— Yaxshi insonlarni kuzating. — Milliy madaniyatimizni, tilimizni, san’atimizni targ‘ib qilayotganlarga ergashing.
Chunki bu platformalarda jamiyatga foyda berayotgan, ilm va ma’rifat tarqatayotgan insonlar ham juda ko‘p.
— Ular ko‘proq ko‘rilsin.
— Ular ko‘proq ulashilsin.
Ommaga kimni ko‘rsatish — aslida ommaning o‘z qo‘lida.
Va oxirida bir narsani aytmoqchiman. Balki bugun telefoningizni chetga qo‘yib, yoningizdagi insonga bir qarab qo‘ysangiz, hayotingizdagi eng qimmat narsani
Instagramdan topa olmasligingizni tushunarsiz. — Onangizning yonida.
— Otangizning yonida.
— Farzandingizning kulgisida.
— Turmush o‘rtog‘ingizning mehrida.
—
O‘z uyingizda. Birovning hayotiga havas qilib, o‘z hayotingizni buzib qo‘ymang.
Chunki Instagramdagi hayot —
kontent. Sizning hayotingiz esa — hayot. Uni yashashga ulguring.
Salomat bo‘ling — ✊ O‘sarov Sirojiddin Baxriddinovich
Madaniyat vazirligi matbuot xizmati rahbari – vazirning axborot siyosati masalalari bo’yicha maslahatchisi
🔹
Telegram 🔹
Instagram