Muhrim / Муҳрим


Kanal geosi va tili: O‘zbekiston, O‘zbekcha
Toifa: Bloglar


Gap bormi? Marhamat — @muhrimchatbot
Tijoriy takliflar uchun @Eightmediamaker’ga murojaat qiling.

Связанные каналы

Kanal geosi va tili
O‘zbekiston, O‘zbekcha
Toifa
Bloglar
Statistika
Postlar filtri


Samarqandda bir “Lasetti” piyodalar o‘tish joyidan yo‘lni kesib o‘tayotgan bir guruh piyodalar – asosan bolalarni urib o‘tib ketibdi. Videoda yaxshi ko‘rinmagan – kimdir kamida besh kishini urib ketgan deyapti, yana kimdir 9-10 kishi jabrlangan deyapti. Men bu holatni eng haqiqiy terrorizm deb hisoblayman. Butun O‘zbekiston mana shunday terrorchilik xavfi ostida yashayapti – yo‘llar jilovlanmagan “terrorchilar”ga to‘la, shuning uchun ham qachon, qayerda “terakt” bo‘lishini bilmaysan; ya’ni, “terakt” istalgan joyda va vaqtda bo‘lishi mumkin.

Ehtimol, terrorchilikning O‘zbekistondagi bu turiga qarshi rostmana, haqiqiy, ta’sirchan kurash Samarqanddagi katta tadbirlardan biriga kelgan oliy martabali mehmonlarning biror to‘qqiztasini bitta “Lasetti” birdan bosib ketgach boshlanar. “Kotakon”lar bu terrorizmni o‘z tanida his qilganidan keyingina faol jamoatchilik, mutaxassislar yo‘llarimizda xavfsizlikni ta’minlash bo‘yicha necha yil, necha zamondan beri aytib keladigan tadbirlarni amalga oshirish boshlanar. Qani endi tezroq shunday hodisa bo‘lsa-yu, O‘zbekiston yo‘llarining xavfsizligi ham shunchalik tez oshsa.

Albatta, bunday sovuq niyat qilish yaxshi emas. Ammo boshqa chora qoldirilmayapti (xuddi boshqa vaziyatlarda qarg‘ashdan boshqa chora qoldirilmaganidek). O‘zbekistonliklar yo‘llardagi terrorchilik xavfidan, rul quchoqlagan terrorchilar tahdididan lozim darajada muhofaza qilinayotgani yo‘q. Har bir shunday “terakt”, ular oqibatidagi har bir tan jarohati va har bir o‘lim mas’ullar bu vazifani eplay olmayotganini tasdiqlashga xizmat qiladi, xolos.


2012-yili Osiyo chempioni bo‘lgan futbolchilarimiz bu yil, hujjati bo‘yicha, 29 yoshga to‘ladi (kamida bittasi aslida 31 yosh), lekin ularning 9 nafari allaqachon faoliyatini tugatibdi (shekilli). O‘ynayotganlari esa Saudiyadan Kambodjagacha bo‘lgan joylarda rizqini terib yuribdi. Shu haqda batafsil.




Video oldindan ko‘rish uchun mavjud emas
Telegram'da ko‘rish
Bugun o‘smirlarimiz Diyorxon aytgan ishni qilishdi — raqibni yomon hakamiga qo‘shib yer tishlatishdi. Menimcha, mana shu narsa o‘zbekcha futbol xarakteriga aylanishi kerak, mag‘lubiyatlarga o‘rinsiz bahonalar topish emas.


A’zamxo‘jayev / Аъзамхўжаев dan repost
Chempionlik muborak, O‘zbekiston! Lekin men bunaqasini ko‘rmaganman. Men o‘zbek xarakteri borgan sari kuchayib borayotgani bilan ko‘proq tabriklagan bo‘lardim. Muborak bo‘lsin!


Bugun Toshkent vaqti bilan soat 20:00 da futbol bo‘yicha O‘zbekiston o‘smirlar terma jamoasi Osiyo chempionati finalida Saudiya Arabistoniga qarshi o‘ynaydi. Agar g‘alaba qozonishsa, futbolimiz tarixida ikkinchi marta Osiyo chempioni bo‘lgan o‘zbekistonlik o‘smir futbolchilarga aylanishadi. Ilohim, chempion bo‘lishsin!

Birinchi chempionlik esa bundan 13 yil avval qo‘lga kiritilgan edi. O‘shanda Otabek Shukurov sardorligidagi o‘smir futbolchilarimiz meni ham Osiyo chempioniga aylantirishgan — menda ham futbol bo‘yicha Osiyo chempioni medali bor :) Unutilmas, dramatik musobaqa bo‘lgan. Bu haqda avvalroq yozgandim: https://t.me/muhrim/2153


31-mart kuni Toshkentning Samarqand darvozasi haqida (o‘zimcha) bir video tayyorlab, (yana o‘zimcha) Toshkentning deyarli har bir eski darvozasi atrofida har xil - tarixiy, me’moriy, ma’rifiy, adabiy, ziyorat turizmi yo‘nalishlarini ishlab chiqish mumkinligi haqida falsafa so‘qigandim. Mana o‘sha video.

Kuni kecha yana Samarqand darvoza taraflarga borib, shunaqa turistik yo‘nalishlardan birini o‘zimcha chizib ko‘rdim. Bunda ekskursiya O‘zgarish ko‘chasidagi Xo‘ja Ahmadboy masjidi oldidan boshlanib, Termiz ko‘chasidagi Abdulla Qodiriy uy-muzeyida tugadi. Yo‘l-yo‘lakay Eshonguzar masjidlari, Do‘stmuhammad qassob masjidi, Zangioat masjidi, Shom Ota sag‘anasi, Xoja Nuriddin bobo maqbarasi, Toshkent modernizmining eng yaxshi namunalaridan biri hisoblangan sobiq “Samarqand” choyxonasini ko‘r(sat)ib o‘tdim. Mana o‘sha ekskursiya videosi.

Bu - asosan O‘zbekiston hukumati tasdiqlagan Moddiy madaniy merosning ko‘chmas mulk obyektlari milliy ro‘yxatiga tayanib tayyorlangan ekskursiya yo‘nalishi (yo‘nalish chizmasini bu yerda va quyida ko‘rib chiqishingiz mumkin). Bunga nomlari bir-biridan ajoyib tarixiy ko‘chalarni, bu ko‘chalardagi kamida uch asrni ko‘rgan tarixiy uylarni ham qo‘shsangiz, Samarqand darvoza taraflarning boshidan oxirigacha turizm makoni ekani ma’lum bo‘ladi-qo‘yadi.

Bundan tashqari, Samarqand darvoza qanchadan-qancha mashhur, xalqimizga xizmat qilgan, el ardog‘ida bo‘lgan kishilarga, sulolalarga vatan ham hisoblanadi. Yuqorida faqat Abdulla Qodiriy uy-muzeyi haqida gap bordi, lekin men (o‘zimcha) chizgan ekskursiya yo‘lida Said Kamolxon nomli ko‘cha ham bor edi, shu ko‘chada esa XX asr boshida yashab, ijod qilgan ma’rifatparvar Said Kamolxon Qahhorovning uyi ham bor (yodgorlik lavhasi o‘rnatilgan). G‘ulom Zafariy, Said Ahmad kabilar haqida-ku gapirmay qo‘ya qolay. Sulolalardan, yana masalan, men bilganim — Imomxo‘jayevlar.

Xullas, mana shunaqa. Vaqti-bevaqt Eski shahar mahallalarini aylanib turinglar.


Pyotr Birinchi soqolga qarshi kurashish o‘rniga yomon yo‘llarga qarshi yaxshiroq, kuchliroq kurashganida, “Rossiyaning ikkita kulfati bor — biri ahmoqlar bo‘lsa, ikkinchisi — yo‘llar”, degan gapning kamida yarmi o‘z ahamiyatini yo‘qotib ulgurgan bo‘lardi, shekilli. Ehtimol, hamma yo‘llar yaxshi bo‘lsa, mamlakatda ahmoqlar, ahmoqgarchiliklar ham keskin kamayar, kim bilsin.

Shu haqda bir videocha: https://www.instagram.com/reel/DIh8oRdt6sP/?igsh=MWRleGdzZXBjcjNs


Instagram’da Amerika prezidentlari haftaligi ochildi: kecha Tomas Jefferson, bugun Avraam Linkoln haqida videolar chiqdi. Linkoln aka 160 yil avval yozgan narsalar bugun AQShda ro‘yobga chiqqandek, go‘yo. Rossiya haqidagi gapiga-ku umuman gap yo‘q (bizga o‘xshagan putinofoblarga yoqadigan gap-da, ishqilib).

Darvoqe, Instagram’da o‘tgan haftaning mavzusi Abdulla Qodiriy edi (orada bir Temur ibn Tarag‘ay “hay!” deb qo‘yganini hisobga olmasa). Umuman olganda, aprel oyi bunday madaniy tadbirlarga boy. Masalan, hali oldinda butun boshli Chernobil haftaligi turibdi (o‘tkazib yubormaslik uchun, obuna bo’lib qo‘ying).

Bu haftalikni o‘tkazish uchun hozircha homiy yo‘q, lekin, har ehtimolga qarshi, “O‘zatom”ni hamkorlikka chorlab qolamiz: nega AES qurmaslik kerakligi haqida soha mutaxassislari bilan birga kontent tayyorlashga nima yetsin?!


Gulnora Karimova bilan 2013-yil avgustida Chirchiqdagi media-lager (yarim yilmi avval g‘azoliklar joylashtirilgan sanatoriy)da uyushtirilgan uchrashuv zo‘r bo‘lgan-da. Zo‘rligi shundaki, men bu uchrashuvdan “Kun.uz”da matnlni translyatsiya qilganman. Siz ham bir jurnalist bo‘lib shunaqa tadbirlarga boring, deb taklif qilishganda, “matnli translyatsiya qilsa bo‘ladimi?” deb so‘rasam, “bo‘lganda qandoq!”, deyishgan. O‘sha vaqtda salkam prezidentlikka da’vogar odam bilan bo‘ladigan uchrashuvdan senzurasiz, cheklovsiz, istalgan gapni yozib to‘g‘ridan to‘g‘ri translyatsiya qilish - zo‘r-ku! (bunaqasi hatto 2016-yildan keyin ham bo‘lmadi shekilli).

O‘sha uchrashuvni eslaganim sababi, o‘shanda Gulnora Karimova davlat xizmatchilarining qanday yomonligi haqida gapira turib, Akmal Saidovga, ha, o‘sha, Mehnat kodeksi bilimdoni (ehtimol, muallifi) Akmal Saidovga “siz ham bir narsa deng”, degandek so‘z bergandi. Akmal Saidov aytgan gapdan o‘shanda hayratga tushganman. U har doimgidek o‘ziga xos ayyor tabassumi, ohangi va qo‘l harakatlari bilan: “[Fridrix] Engels davlat xizmatchisi haqida nima deganini bilasizmi? „Davlat xizmatchisi – jamiyat tanasidagi parazitdir“”.

Meni o‘shanda davlat xizmatchisi hisoblangan Akmal Saidov o‘zini Gulnora Karimovaning oldida parazitga tenglashtirishdan tortinmagani emas, balki Engelsdan iqtibos keltirgani ko‘proq hayron qoldirgan, albatta. Axir u vaqtda biz yashayotgan ozod va obod Vatan 1991-yilgacha “xudo sanalgan” Marks, Engels va Leninlarni ko‘rarga ko‘zi yo‘q edi-da. Buyoqda esa mamlakatning bosh huquqshunosi, mafkurasi, g‘oyaviy yo‘nalishi me’morlaridan biri yoshlar oldida Engelsdan iqtibos keltirib o‘tirsa. Tavba, tavba!

Lekin, tan oling, Engels topib aytgan-a? “Davlat xizmatchisi - jamiyat tanasidagi parazit”. Mayli, hammasi ham shunaqa emasdir. Lekin shunaqalari bor-da. Taxminimcha, Yo‘l harakati xavfsizligi xizmatida ham bor. O‘zbekistonda yo‘l harakati xavfsizligini ta’minlash uchun qilinishi kerak bo‘lgan minglarcha ish bor. Xususan, axborot yetkazish masalasida ham. Masalan, yo‘l-transport hodisalari haqidagi axborotni ochiq va muntazam beradigan mobil dastur qilsa bo‘lardi - uning ma’lumotlari asosida jamoatchilik YHXXning o‘ziga “YTH o‘choqlari”ni yo‘qotish bo‘yicha yordam berishi mumkin edi.

Yoki, undan ham osonroq ish bor - qayerda qanday kamera, qanday radar turibdi, u qanday qoidabuzarliklarni qayd etadi - shuni muntazam, onlayn vaqt rejimida yangilanadigan reyestr qilib qo‘yish mumkin (Xushnud allaqachon taklif qilgan bu g‘oyani). Juda oson ish. YHXX shu ishni qilsa, antiradarga ham hojat qolmaydi: “Yandeks.Xarita”ga o‘xshash xizmatlar o‘sha reyestr asosida o‘z xaritalarini doimiy yangilab, YHXXning elektoratiga katta yordam qiladi.

Lekin - yo‘q. YHXXdagi Engelsning ta’rifiga mos ayrim davlat xizmatchilari yo‘q joydan muammo yasaydi: binoyidek ishlab turgan, xalq o‘rgangan, qaysidir ma’noda haydovchilarning og‘irini yengil qilayotgan mobil dastur (“Road24”) o‘rniga “o‘zining” (chalajon) mobil dasturi (“SafeRoad”)ni ishlab chiqadi. Bunaqa misollarni boshqa soha va tarmoqlarda ham topsa bo‘ladi. Engels parazitlik (zararkunandalik) deganda mana shunaqa ishlarni nazarda tutgan bo‘lsa kerak: na o‘zing tuzuk ishlaysan, na boshqalarning ishlashiga qo‘yasan.

Hay, ayrim davlat xizmatchilari bilan bog‘liq masalani tushunib oldik. Endi, “Road24”ning bayonoti haqida ham bir chimdim. Ular aytyaptiki, davlat tashkiloti (ayni vaziyatda - IIV va YHXX) barcha uchun teng imkoniyatlar yaratish o‘rniga “kuchli aloqasi va qarindoshlik munosabatlari borlarga “imkon” bermoqda”. Va shu tariqa xulosa qilyapti: “Eski zamonlar qaytdi”. Lekin nega shu vaqtgacha “Road24”dan boshqa biror mobil dasturda bu jarimalarni ko‘rib bo‘lmasdi? “Road24”ning o‘zi bu “imkon”ni qanday qo‘lga kiritgan? Qiziq.

“Road24”ning bayonotidagi bir gapga qo‘shilaman: barcha uchun teng imkoniyat yaratilishi kerak. Darvoqe, Akmal Saidov 2013-yil 22-avgustda eslagan iqtibosga ham qo‘shilaman.




Birinchi o‘zbek kosmonavti Sodiqjon Qurbonovga bag‘ishlanadi https://www.instagram.com/reel/DIWaFaStNAU/?igsh=MXVqYWI4MHp1OWJzMg==


Video oldindan ko‘rish uchun mavjud emas
Telegram'da ko‘rish
Oliy Majlis Qonunchilik palatasida poliglot deputatlar ham bor ekan.

Deputat Ulug‘bek Shermatov yaqinda Toshkentda o‘tgan Parlamentlararo ittifoq assambleyasida yaponiyalik mehmonlar bilan yaponcha, boshqalari bilan ingliz tilida bemalol muloqot qilibdi. Qiziq.


Abduqodir Husanovning “Manchester Siti”ga transferi e’lon qilinganida o‘zimga ham tushuntirib berolmaydigan darajada xursand bo‘lib yurdim-da, vaholanki, na issig‘i, na sovug‘i bor. Lekin og‘zim qulog‘imda, qandaydir g‘ururmi, qoyil qolishmi, nimadir bor-da.

1961-yil 12-aprel kuni Gagarin kosmosga uchgani ma’lum bo‘lganida ham odamlarda shunday (bundan kuchliroq) hissiyotlar kechgan bo‘lsa kerak. Shu haqda bir videocha: https://www.instagram.com/reel/DIVECEki4Qc/?igsh=M2Y3OHplajQwZDJ3


Shu, pampers masalasida.

Qizil “Haggis”ning qizlar uchun mo‘ljallangan 4-o‘lchamlisi yo‘qolib qoldi. 3-o‘lchamlisi bor, 5-o‘lchamlisi ham bor, aynan 4-si yo‘q-da. “Elit soft” turining ham, arzonrog‘ining ham. Hech qayerda yo‘q. “Korzinka”da ham (har holda, ikki kun avval yo‘q edi; qizimning tengdoshlari bunchalik ko‘pligini bilmagandim).

Samarqand darvoza tarafdagi bir do‘konda doim bo‘lardi, ham nisbatan arzonroq; yo‘q, u yerda ham yo‘q. Do‘kon egasidan so‘radim: “Nega yo‘qolib qoldi shu, Korzinkada ham yo‘q?”, deb. “O‘zi bor, yetkazib beruvchining omborida turibdi, faqat sertifikatsiyasi cho‘zilib ketdi, – deydi. – Korzinkada uch oylik zaxira bo‘lishi kerak edi, lekin bu safar ular ham eplay olmay qoldi”.

“Bolalarning pampersiga yopishgan tirraqilar iloyo chicholmay qolsin”, – deb qo‘ydim. Bu qarg‘ish do‘konchiga ham ma’qul keldi, shekilli. Ko‘ngillar biroz yorishdi. Axir bu sharafsiz ochofatlar, ularning rahnamolari va texnik ko‘makchilariga qarshi boshqa chora yo‘q. Teshib chiqsa kerak qachondir.

Venesuelada ham pampers muammosi bor, deyishadi. Lekin Venesuelaga qarshi AQSh va uning sheriklari son-mingta sanksiya qo‘ygan, importini cheklab tashlagan. Xullas, u yerdagi bolalarning sifatli pamperssiz qolib ketishiga sababchi “haqiqiy dushman” bor. Tashqi dushman u. “Mana shularni deb biz shu ahvoldamiz”, deb xalqni chalg‘itsa bo‘ladi (chunki aslida muammo AQShda emas, avtobus haydovchisida).

Bizning ahvol esa og‘irroq — chalg‘itish uchun foydalansa bo‘ladigan tashqi dushmanimiz ham yo‘q. Hamma dushmanlarimiz — ichimizda.


“Shoshtepa”ni aylanish vaqtida videoga olishdan boshqa narsalar ham xayolga kelgandi. Avvalo, kishining havasi keladi. Keyin, bizning “Yurtobod”da ham shu - “Shoshtepa”nikiga o‘xshash saylgoh qilgulik joylar bor edi, shekilli.

Masalan, eski garaj xo‘jaligi bor edi. Katta. Lekin uni yo 2016-yili, yo 2017-yili “o‘rniga ko‘p qavatli avtoturargoh qurib beramiz” deb buzishdi (o‘shanda shaharda shunaqa “epidemiya” tarqalgandi); u yerda Yunusobod-19 mavzesining shu qismida yashovchi qanchadan-qancha odamning moshinasi turar, moshinasi yo‘q yana qanchadan-qancha odamning garaji bor edi, shekilli.

Bu joy bir-ikki yil vayron bo‘lib yotdi, keyin bir chekkasida to‘rt qavatli klinika qad ko‘tardi. Keyin uning ortida to‘qqiz qavatli “dom” paydo bo‘ldi. Ko‘p o‘tmay, xususiy bog‘cha ham. Hozir yana ikki-uchta to‘qqiz qavatli uy qursa bo‘ladigan joy bo‘sh turibdi. Ammo Toshkent hokimi Rahmonbek Usmonovning va’dasi: “Bu yerda ko‘p qavatli avtoturargoh bo‘ladi”, edi.

Oxirgi ikki-uch yilda moshina sezilarli ko‘paydi. Uch-to‘rt yil avval “dom”imiz oldidagi avtoturargohda doim bir necha bo‘sh joy qolardi - hozir umuman joy yo‘q, to‘la, hatto toshib chiqib, asta chetdagi yashil hududlarni egallay boshlayapti. Mahallalar ichidagi har bir bo‘sh joy betonlashtirilib, avtoturargohga aylanish xavfi ostida.

Agar o‘shanda va’da qilingan avtoturargoh qurilganida, kim bilsin, hozir “Shoshtepa”dagidek saylgohni biz tarafda ham qursa bo‘lardi. Umuman olganda, hozir ham saylgohimiz yo‘q emas. Lekin “Shoshtepa”nikidek katta va u yerdagidek qulayliklar, sharoitlar yo‘q. Masalan, skameyka - qariyb anqoning urug‘i; bolalar maydonchasi kattalar uchun xavflidek ko‘rinadi.

“Bir bo‘sh joyga uch qavatli klinika ham qurib olishgan, katta avtoturargohi bilan”, deb negativchilik qilmoqchi edim, lekin, adolat nuqtayi nazaridan, uning yonidagi mitti xiyoboncha ham, buyoqdagi – bolalar qayerda futbol o‘ynashini bilmay, vaqti-vaqti bilan bostirib kirib turadigan — yashil hudud ham o‘sha klinika sharofati, shekilli. Lekin shundoqqina yoningdagi “Shoshtepa”dagi sharoitlarni ko‘rganingdan keyin, odamsan-ku, iching qizirkan-da.

Mayli, “Shoshtepa” - bu umuman respublika darajasidagi favqulodda hodisa, uning bunday “vayvo‘” bo‘lib ketishining subyektiv sabablari bor (u sabablarni keyinroq esdalik lavhasi qilib osib qo‘ysa ham bo‘ladi). Boz ustiga, yuqorida yozganimdek, bizda bunday katta saylgoh qilish mumkin bo‘lgan joylarga ancha-muncha narsa qurib bo‘lingan. Buzish shart emas. Umuman, hech narsani o‘zgartirish ham shart emas, shekilli.

Faqat bir narsa — “Yurtobod”dagi har bir hovli ahli ham ham odam tortinmay o‘tirgisi keladigan skameykalar (beton o‘rindiq emas, rostakam skameyka), xavfsiz bolalar maydonchalari, moshinalar kira olmaydigan xavfsiz orom hududlariga loyiq. Lekin bu shunchaki mahalla rahbariyatining xohish-istagi bilan bo‘lib qoladigan narsa emas. Shu bilan birga, qaysidir kotakon kelsa-kelmasa har mahalla hovlilarida mana shunday sharoitlar bo‘lishi kerak, manimcha.

PS. Tadbir o‘tgach, “Shoshtepa”ga qo‘yilgan va o‘rnatilgan narsalar qaytarib olib ketilmaydi, deb ishonaman. Biz ham oilaviy borib, aylanib turamiz, Xudo xohlasa. Har qalay, Yunusobodda bunaqa sokin va xavfsiz joylar unchalik ham ko‘p emas.


Kecha bizga qo‘shni - “Shoshtepa” mahallasiga yo‘lim tushib qoldi. Bu mahallaning markazini o‘tgan yildan beri “tashrif”ga tayyorlashadi. Bir kirib aylandim, havasim keldi - moshina kirolmaydigan, bolalar bemalol yuradigan hudud qilingan, hammayoqqa, har bir pod’ezd oldiga skameykalar qo‘yilgan, bolalar uchun ham bir necha o‘yingoh bor. Xullas, zo‘r.

Shunga bir havasim kelib, “vayvo‘”lab, bir nafasda videocha olib, avval Instagramda storisga, keyin Telegramdagi “A’zamxo‘jayev” kanalimga qo‘ygandim. Bugun bilsam, u video kechaning o‘zida Telegramdagi yuz ming-millionlik auditoriyali kanallarga chiqqan ekan, Instagramda tavsiyalarga chiqib ketibdi.

Masalan, Instagramdagi bir sahifada hozirgacha 300 mingdan ortiq ko‘rilibdi, layklar 20 mingdan ortiq. Do‘stu tanishlar, hamkasblarning qanchasi “mahallamizning Telegram-guruhida ovozingni eshitdik”, deb o‘zim olgan videoni o‘zimga yuborishdi. Bir tomondan, odam xursand bo‘larkan - qiziq narsani ko‘rib, eplab ko‘rsata olsang, ko‘rarkan-da odamlar.

Boshqa tomondan, “Nega shu videoni kecha o‘zim Instagramda rils qilib qo‘ymadim?”, degan savol xayolda aylanyapti. Lekin bu ham aslida ko‘p o‘ylanadigan narsa emas. Birinchidan, nasib qilgani, buyurgani. Ikkinchidan, mening Instagram sahifamda bu video, ehtimol, bunchalik ko‘rilmasdi, bunchalik ommalashmasdi.

Mualliflik huquqi masalasida, ya’ni, yo‘q narsalar haqida gapirishga hojat yo‘q 🙂 Bu voqeadan olgan saboqlarimdan biri – videoda “vayvo‘”dan tashqari biror yozuvli dastxating ham bo‘lishi kerak ekan. Kelasi safar inobatga olamiz.

Umuman, Instagram qiziq ekan, menga yoqyapti 🙂


Video oldindan ko‘rish uchun mavjud emas
Telegram'da ko‘rish
Assalomu alaykum, yaxshimisiz? :) Davomi bu yerda: https://www.instagram.com/muhrim


Ruanda bugun Afrikaning eng tez rivojlanayotgan mamlakatlaridan biri. Ammo bundan 31 yil avval u yerda genotsid boshlangan edi - xutu elati tutsilarni qira boshlagan. 100 kunda 800 ming odam o‘ldirilgan. Dunyo bu hodisani asosan tomoshabin sifatida kuzatgan (xuddi hozirgi kundagi genotsidlarda bo‘lgani singari). Bugun Instagram’da shu voqea haqidagi eng mashhur kitoblardan biridan bir kichkina parcha o‘qidim. Ehtimol, qiziq bo‘lar: https://www.instagram.com/muhrim/reel/DIIOrzjCGrD/


Bolaligimda bir davr bo‘lgan - qaysi radiokanalga qo‘yma (ha, biz kichkinaligimizda yotvolib “Sezamu” “Hamroh”larni eshitardik, nonushta “Oriat Dono”ning samimiy dasturlari bilan o‘tardi), hammasida yo “Ëmg‘iiiir, yooog‘ardi tinmay…”, yo “Lola, lola-la-lu-la…” degan qo‘shiq.

“Sahar” mana shunaqa mashhur edi. Menga bu ikkisidan ko‘ra “Omadsiz kun” degan ashulasi ko‘proq yoqqan (kassetaga ham yozib olgandim), hozir ham pleylistimda bor, zo‘r qo‘shiq. Eng qizig‘i, guruh shunchalik mashhurligiga qaramay, deyarli pulsiz bo‘lgan ekan.

O‘zingiz o‘ylang, “Omadsiz kun” degan qo‘shiq nafaqat nolinchi yillarning boshidagi, balki hozirgi zamonaviy to‘ylar uchun ham sal noqulayroq-da. Ha, to‘y kuni ham kimdir uchun omadsiz bo‘lishi mumkin, lekin baribir bu haqda to‘yning o‘zida aytib bo‘lmaydi-da 🙂

Xullas, guruh solisti Anvar Jo‘rayev to‘yga chiqmay pul topish uchun Qozog‘istonga chiqib ketgan ekan. “Mahallalar musiqasi”ga bergan intervyusida u nega 10 yildan ko‘proq vaqt o‘tib O‘zbekistonga qaytgani, nolinchi yillar boshida mintaqada eng zo‘r bo‘lgan o‘zbek shou-biznesi nega hozir Qozog‘istonnikiga yaqin ham kela olmayotgani, nega Tashkent City uning o‘rnida bo‘lgan eski O‘qchi mahallasidan ko‘ra yaxshiroq ekani haqida gapirgan.

U aytgan bitta gapga qo‘shilmay iloj yo‘q - “O‘zbekkonsert”ni tugatish, konsert-tomosha faoliyatidagi senzurani yo‘qotish kerak. Aynan senzura sabab to‘y va marosimlar sanoati butun shou-biznesimiz uchun Quyoshga aylanib qolgan, chunki boshqa har qanday ijod yo taqiqda, yo ta’qibda. Anvar Jo‘rayevning fikricha, senzura yo‘qolishi bilan sifat ham, xilma-xillik ham birdan ko‘payadi. Bu fikr ijodning boshqa sohalari uchun ham mos tushaveradi.

20 ta oxirgi post ko‘rsatilgan.