24. Солиҳларнинг бирларидан сўрашди: “Намозингизда қандай хушуъ қиласиз?” Шунда у зот жавоб бердилар: “Каъбани рўпарамда, Сиротни оёғим остида, ўлим фариштасини орқамда, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам эса намозимни кузатиб турибдилар деб хаёл қиламан”.
25. Улкан насибага эга бўлган киши – ҳаёт унга ўзгармайдиган дўст ҳадя қилган кишидир.
26. Ўзинг муаллифи бўлишингга қарамасдан биринчи марта ўқиётган ва ундаги ёзувлардан ҳайратга тушган китоб – сенинг қиёмат кунидаги китобингдир. Шундай экан, бу дунёда унга яхши нарсаларни ёз!
27. Қизнинг тожи бу – Қуръонидир!
28. Агар ичингизда бир овоз: "Бу ҳалол", "Бу ҳаром" деяётган бўлса, бунинг маъноси сизда хали виждон тирик деганидир. Бунинг учун Аллоҳга ҳамд айтинг.
29. Аёл кишини тўрт нарса "ўлдиради":
1) Ота-онасидан айрилиши.
2) Бошқа аёлни ундан афзал деб билиш.
3) Келажагини барбод қилиш.
4) Севган одамининг алдаши.
30. Ҳурмат қилсанг, ҳурмат қилинасан. Садақа қилсанг, ризқинг яна зиёда бўлади. Табассум қилсанг, ажр оласан.
Тавозуъли бўлсанг, юксаласан.
31. Фариштага айлана олмаймиз. Лекин инсонийлигимизни ушлаб қола оламиз. Бунинг учун Аллоҳ ва Унинг Расули (соллаллоҳу алайҳи васаллам) буюрганидек яшасак бўлди.
32. Луқмони ҳакимнинг ўз ўғилларига насиҳатларидан: “Эй ўғилчам, ким тоқати етмайдиган нарсани кўтарса (зиммасига олса), ожиз бўлади. Ким ўзидан ажабланса, ҳалокатга дучор бўлади. Ким одамларга такаббурлик қилса, хор бўлади. Ким бир иш юзасидан маслаҳатлашмаса, надомат қилади. Ким уламолар билан бирга ўтирса, билади. Кимнинг гапи озайса, офияти (саломатлиги) дардавом бўлади”.
33. Қизнинг ҳаётида аканинг бўлиши абадий дўстнинг, болаликдаги биринчи ўртоқнинг, катта бўлгандаги суянадиган тоғнинг бўлишидир! Эй Роббим, акаларимнинг ҳаётида мени йиғлатадиган нарсани менга кўрсатмагин!
34. Ички безовталикларнинг кўпчилигига қуйидагилар сабаб бўлади:
1) Билиб турсанг ҳам, ўзингни билмагандек кўрсатишинг.
2) Йиғлашинг керак бўлса ҳам табассум қилишинг.
3) Гапиришинг керак бўлган ўринда сукут қилишинг.
35. Баъзи қалблар маҳзунлигини очиқ айта олмайди. Аммо кўзлар у ҳақида кўп нарсаларни “гапиради”.
36. Эҳ дўстлар! Қанийди бизнинг ҳам қалбларимиз гўдакларникидек бўлиб қолса... Уларнинг табассуми самимий, муомаласи содда, ҳеч кимдан гина ҳам, ҳеч кимга ҳасад ҳам қилмайдилар. Уларга бир ёмонлик етса, тезда унутиб юборадилар.
37. Гоҳида ёлғиз қолиб, нафсимизни тафтиш қилишга эҳтиёж сезамиз.
38. Бир шахсга кўрсаткич бармоғингизни ўқталиб, уни танқид қилаётганингизда, унутманг, қолган уч бармоғингиз ўзингизга ўқталиб турган бўлади.
39. Ҳаётда бадаллар, эвазлар, ўринбосарлар кўп. Лекин ҳеч кимнинг ўрнини ҳеч ким босолмайди.
40. Мени ёлғонинг билан бахтиёр қилгандан кўра ростинг билан ўлдир!
41. Бир киши дорихонага кириб, сотувчига деди: “Менга онамнинг бармоқларидан беринг!” Сотувчи ҳайрон бўлиб: “Нима у “онамнинг бармоқлари?” деб сўради. “Уйқу дориси. Болалигимда ўрнимга ётсам, онам бошимни силардилар. Мен эса дарров ухлаб қолардим” деб жавоб берди халиги киши.
42. Ҳой инсонлар, тавозеъли бўлинглар! Биз қабрдаги қуртларнинг емишидан бошқа нарса эмасмиз.
43. Бомдод пайтида масжид эшиги олдида турган камбағалнинг эски шиппаги намозга турмай ухлаб ётган минглаб подшоҳлар, султонлар ва амирларнинг тожларидан чиройлироқ кўринади!
44. Баъзи дўстларнинг ўрни қалбда бўлади. Улар тақдир инъомларидир. Улар билан бирга экансан, бошқа ҳеч кимга эҳтиёж сезмайсан!
45. Нафсининг истакларини мағлуб этган одам душманини мағлуб этгандан кўра шижоатлироқдир. Чунки, энг қийин ғалаба ўз нафси устидан қозонилган ғалабадир!
46. Севмоқчи бўлсалар, қалбларда чуқур ўрнашиб олиш учун энг гўзал ва ёқимли сўзларни ишлатадилар. Кетмоқчи бўлсалар, қалбларни синдириш учун майда, арзимас сабабларни келтирадилар.
47. Агар ҳаёт тўлалигича ҳурсандчиликдан иборат бўлганида эди, ҳурсандчиликнинг таъмини билолмасдик. Агар ҳаёт тўлалигича маҳзунликдан иборат бўлганида эди, барчамиз изтироб ва қайғудан адойи тамом бўлардик. Шодлик, маҳзунлик... Дунё шунақа... Бир хил ҳолатда турмайди. Ҳар қандай ҳолатда ҳам Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!
25. Улкан насибага эга бўлган киши – ҳаёт унга ўзгармайдиган дўст ҳадя қилган кишидир.
26. Ўзинг муаллифи бўлишингга қарамасдан биринчи марта ўқиётган ва ундаги ёзувлардан ҳайратга тушган китоб – сенинг қиёмат кунидаги китобингдир. Шундай экан, бу дунёда унга яхши нарсаларни ёз!
27. Қизнинг тожи бу – Қуръонидир!
28. Агар ичингизда бир овоз: "Бу ҳалол", "Бу ҳаром" деяётган бўлса, бунинг маъноси сизда хали виждон тирик деганидир. Бунинг учун Аллоҳга ҳамд айтинг.
29. Аёл кишини тўрт нарса "ўлдиради":
1) Ота-онасидан айрилиши.
2) Бошқа аёлни ундан афзал деб билиш.
3) Келажагини барбод қилиш.
4) Севган одамининг алдаши.
30. Ҳурмат қилсанг, ҳурмат қилинасан. Садақа қилсанг, ризқинг яна зиёда бўлади. Табассум қилсанг, ажр оласан.
Тавозуъли бўлсанг, юксаласан.
31. Фариштага айлана олмаймиз. Лекин инсонийлигимизни ушлаб қола оламиз. Бунинг учун Аллоҳ ва Унинг Расули (соллаллоҳу алайҳи васаллам) буюрганидек яшасак бўлди.
32. Луқмони ҳакимнинг ўз ўғилларига насиҳатларидан: “Эй ўғилчам, ким тоқати етмайдиган нарсани кўтарса (зиммасига олса), ожиз бўлади. Ким ўзидан ажабланса, ҳалокатга дучор бўлади. Ким одамларга такаббурлик қилса, хор бўлади. Ким бир иш юзасидан маслаҳатлашмаса, надомат қилади. Ким уламолар билан бирга ўтирса, билади. Кимнинг гапи озайса, офияти (саломатлиги) дардавом бўлади”.
33. Қизнинг ҳаётида аканинг бўлиши абадий дўстнинг, болаликдаги биринчи ўртоқнинг, катта бўлгандаги суянадиган тоғнинг бўлишидир! Эй Роббим, акаларимнинг ҳаётида мени йиғлатадиган нарсани менга кўрсатмагин!
34. Ички безовталикларнинг кўпчилигига қуйидагилар сабаб бўлади:
1) Билиб турсанг ҳам, ўзингни билмагандек кўрсатишинг.
2) Йиғлашинг керак бўлса ҳам табассум қилишинг.
3) Гапиришинг керак бўлган ўринда сукут қилишинг.
35. Баъзи қалблар маҳзунлигини очиқ айта олмайди. Аммо кўзлар у ҳақида кўп нарсаларни “гапиради”.
36. Эҳ дўстлар! Қанийди бизнинг ҳам қалбларимиз гўдакларникидек бўлиб қолса... Уларнинг табассуми самимий, муомаласи содда, ҳеч кимдан гина ҳам, ҳеч кимга ҳасад ҳам қилмайдилар. Уларга бир ёмонлик етса, тезда унутиб юборадилар.
37. Гоҳида ёлғиз қолиб, нафсимизни тафтиш қилишга эҳтиёж сезамиз.
38. Бир шахсга кўрсаткич бармоғингизни ўқталиб, уни танқид қилаётганингизда, унутманг, қолган уч бармоғингиз ўзингизга ўқталиб турган бўлади.
39. Ҳаётда бадаллар, эвазлар, ўринбосарлар кўп. Лекин ҳеч кимнинг ўрнини ҳеч ким босолмайди.
40. Мени ёлғонинг билан бахтиёр қилгандан кўра ростинг билан ўлдир!
41. Бир киши дорихонага кириб, сотувчига деди: “Менга онамнинг бармоқларидан беринг!” Сотувчи ҳайрон бўлиб: “Нима у “онамнинг бармоқлари?” деб сўради. “Уйқу дориси. Болалигимда ўрнимга ётсам, онам бошимни силардилар. Мен эса дарров ухлаб қолардим” деб жавоб берди халиги киши.
42. Ҳой инсонлар, тавозеъли бўлинглар! Биз қабрдаги қуртларнинг емишидан бошқа нарса эмасмиз.
43. Бомдод пайтида масжид эшиги олдида турган камбағалнинг эски шиппаги намозга турмай ухлаб ётган минглаб подшоҳлар, султонлар ва амирларнинг тожларидан чиройлироқ кўринади!
44. Баъзи дўстларнинг ўрни қалбда бўлади. Улар тақдир инъомларидир. Улар билан бирга экансан, бошқа ҳеч кимга эҳтиёж сезмайсан!
45. Нафсининг истакларини мағлуб этган одам душманини мағлуб этгандан кўра шижоатлироқдир. Чунки, энг қийин ғалаба ўз нафси устидан қозонилган ғалабадир!
46. Севмоқчи бўлсалар, қалбларда чуқур ўрнашиб олиш учун энг гўзал ва ёқимли сўзларни ишлатадилар. Кетмоқчи бўлсалар, қалбларни синдириш учун майда, арзимас сабабларни келтирадилар.
47. Агар ҳаёт тўлалигича ҳурсандчиликдан иборат бўлганида эди, ҳурсандчиликнинг таъмини билолмасдик. Агар ҳаёт тўлалигича маҳзунликдан иборат бўлганида эди, барчамиз изтироб ва қайғудан адойи тамом бўлардик. Шодлик, маҳзунлик... Дунё шунақа... Бир хил ҳолатда турмайди. Ҳар қандай ҳолатда ҳам Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!